یک مطالعه میان‌بازاری درباره سهام آمریکا، ژاپن، کره‌جنوبی و هنگ‌کنگ نشان داد که نگهداری سهام چند بازار ملی، در دوره‌های فشار جهانی، به‌طور قابل اتکایی از زیان‌های شدید جلوگیری نکرد؛ هرچند هر بازار طی دهه گذشته بازده و الگوهای ریسک به‌طور محسوسی متفاوتی ارائه کرده بود.
این بررسی با استفاده از ETFهای دلاری فهرست‌شده در آمریکا و قیمت‌های تعدیل‌شده بر اساس بازده کل از سال ۲۰۱۶، SPY را برای سهام آمریکا، EWJ را برای ژاپن، EWY را برای کره‌جنوبی و EWH را برای هنگ‌کنگ مقایسه کرد. یافته اصلی این بود که ساختار پرتفوی و کنترل‌های ریسک، بیش از صرفاً افزودن مواجهه با کشورهای مختلف، بر افت سرمایه اثر داشتند؛ به‌ویژه زمانی که همبستگی‌ها هنگام شوک‌های بازار افزایش یافتند.
این نتایج فراتر از بازار سهام نیز برای معامله‌گران ارزهای دیجیتال اهمیت دارد؛ معامله‌گرانی که از سهام جغرافیایی، مخارج فناوری، نرخ‌های بهره و شرایط دلار به‌عنوان شاخص‌هایی از اشتهای کلی ریسک استفاده می‌کنند. این مطالعه ثابت نمی‌کند که دارایی‌های دیجیتال همان مسیر عملکرد سهام را دنبال خواهند کرد، اما نشان می‌دهد زمانی که سرمایه به‌طور هم‌زمان از دارایی‌های حساس به ریسک خارج می‌شود، مزایای تنوع‌بخشی با چه سرعتی می‌توانند کاهش یابند.
سهام آمریکا و کره بازدهی بالایی با ریسک‌هایی کاملاً متفاوت داشتند
SPY در کل دوره، قوی‌ترین نتایج تعدیل‌شده بر اساس ریسک را در میان چهار ETF ثبت کرد. طبق این مطالعه، صندوق سهام آمریکا بازده سالانه‌شده ۱۴٫۹۵ درصدی داشت، در حالی که نوسان سالانه‌شده آن ۱۷٫۷۳ درصد، حداکثر افت سرمایه ۳۳٫۷۲ درصد و نسبت شارپ آن ۰٫۸۸ بود.
EWY، ابزار سرمایه‌گذاری کره‌جنوبی، با بازده سالانه‌شده ۱۴٫۸۷ درصد تقریباً با SPY برابری کرد. اما مسیر آن بسیار بی‌ثبات‌تر بود. این ETF نوسان سالانه‌شده ۲۹٫۴۲ درصد و حداکثر افت سرمایه‌ای حدود ۴۹٫۷۳ درصد ثبت کرد و در نتیجه نسبت شارپ پایین‌ترِ ۰٫۶۲ را داشت.
این فاصله بازتاب‌دهنده ترکیب متفاوت دو بازار است. سهام آمریکا از سوی شرکت‌های بزرگ فناوری و مخارج سرمایه‌ای مرتبط با زیرساخت‌های محاسباتی حمایت شده‌اند، در حالی که کره‌جنوبی مواجهه قابل‌توجهی با نیمه‌رساناها، تولید جهانی و صادرات دارد. این پیوندها می‌توانند در دوره گسترش فناوری و تجارت، رشد صعودی قدرتمندی ایجاد کنند، اما زمانی که پیش‌بینی‌های تقاضا ضعیف می‌شوند یا انتظارات مربوط به چرخه تراشه‌ها کاهش می‌یابند، سهام کره‌ای را نیز در معرض ریسک بیشتری قرار می‌دهند.
EWJ ژاپن بازده سالانه‌شده ۸٫۷۷ درصد و حداکثر افت سرمایه ۳۳٫۱۴ درصدی داشت. این مطالعه عوامل محرک عملکرد آن را به اصلاحات حاکمیت شرکتی و محیط در حال تحول سیاست پولی کشور مرتبط دانست. EWH هنگ‌کنگ از گروه عقب ماند و بازده سالانه‌شده ۴٫۶۶ درصد، نوسان ۱۹٫۴۴ درصد، حداکثر افت سرمایه ۴۲٫۷۱ درصد و نسبت شارپ ۰٫۳۳ را ثبت کرد.
بازده هنگ‌کنگ هم تحت تأثیر چشم‌انداز سود شرکت‌های مرتبط با چین و هم شرایط مالی مبتنی بر دلار شکل گرفت. از آنجا که دلار هنگ‌کنگ به دلار آمریکا پیوند دارد، تغییرات سیاست پولی آمریکا می‌تواند اثر مستقیم‌تری بر شرایط تأمین مالی محلی داشته باشد نسبت به بازارهایی که ارزهایشان آزادانه شناور هستند.
ارز و عوامل مشترک، تخصیص سرمایه میان کشورها را پیچیده می‌کنند
این بررسی نسبت به برخورد با ETFهای کشوری به‌عنوان سرمایه‌گذاری‌های کاملاً مجزا هشدار داد. بازارها می‌توانند حتی در صورت معامله در مناطق زمانی و ارزهای متفاوت، در معرض عوامل بنیادی یکسانی باشند.
برای مثال، سرمایه‌گذاری فناوری آمریکا و سود شرکت‌های نیمه‌رسانای کره‌ای می‌توانند تحت تأثیر یک چرخه جهانی واحد در سخت‌افزار و رایانش قرار گیرند. ژاپن و کره جنوبی هر دو وابستگی زیادی به تقاضای تولیدی بین‌المللی دارند. بازار سهام هنگ‌کنگ نیز همچنان ارتباط نزدیکی با شرایط اعتباری چین، چشم‌انداز املاک و تقاضای داخلی این کشور دارد.
این هم‌پوشانی‌ها توضیح می‌دهند که چرا همبستگی‌ها معمولاً در دوران بحران افزایش می‌یابند. هنگامی که نقدینگی کاهش می‌یابد و معامله‌گران ریسک را در سراسر پرتفوی‌ها کم می‌کنند، تنوع‌بخشی میان کشورها ممکن است نسبت به دوره‌های آرام‌تر، محافظت کمتری در برابر افت سرمایه فراهم کند.
ترجمه ارزی، لایه دیگری از پیچیدگی را برای دارندگان دارایی‌های مبتنی بر دلار اضافه می‌کند. سود بازار سهام محلی در ژاپن یا کره جنوبی ممکن است در صورت تضعیف ین یا وون در برابر دلار، تا حدی یا به‌طور کامل خنثی شود. این مطالعه اعلام کرد که هر ارزیابی از بازده سهام خارجی باید عملکرد بازار محلی را از اثر ارز خارجی جدا کند، نه اینکه نتیجه دلاری را معیاری خالص برای سود شرکت‌ها یا ارزش‌گذاری بازار در نظر بگیرد.
مقایسه‌های ارزش‌گذاری نیز به احتیاط نیاز دارند. تفاوت در ترکیب بخش‌ها، هزینه سرمایه و ساختارهای حسابداری به این معناست که ضرایب اعلام‌شده همیشه نمی‌توانند یک فرصت خرید واضح یا ارزش‌گذاری بیش‌ازحد را در بازارهای مختلف شناسایی کنند.
قواعد روند در آزمون‌ها کمترین افت سرمایه را به همراه داشتند
این مطالعه سه تخصیص نظام‌مند را در برابر یک موقعیت خرید و نگهداری در SPY آزمایش کرد. هر مدل پس از دریافت سیگنال، اجرای معامله در روز بعد را به کار گرفت و هزینه معامله یک‌طرفه ۱۰ واحد پایه را فرض کرد.
یک پرتفوی با وزن برابر، هر ماه مجدداً متعادل می‌شد تا در هر بازار ۲۵٪ سرمایه‌گذاری کند. یک راهبرد مبتنی بر معکوس نوسان از نوسان‌پذیری متحرک ۶۰ روز معاملاتی گذشته استفاده می‌کرد و اجازه نمی‌داد وزن هیچ بازاری از ۵۰٪ فراتر رود. راهبرد سوم در پایان هر ماه، شتاب قیمتی ۱۰ماهه را رتبه‌بندی می‌کرد، دو دارایی واجد شرایط را که بالاتر از میانگین متحرک ۲۰۰روزه خود بودند نگه می‌داشت و بخش باقی‌مانده را به وجه نقد اختصاص می‌داد.
روش نوسان معکوس، نوسان سالانه‌شده را به ۱۶٫۶۸٪ کاهش داد؛ در مقایسه با ۱۷٫۷۳٪ برای SPY، اما بازده سالانه‌شده آن به ۱۱٫۰۸٪ رسید. این نتیجه بده‌بستانِ کاهش مکانیکی میزان مواجهه با بازارهای پرنوسان‌تر را نشان می‌دهد: عملکرد هموارتر ممکن است به بهای از دست دادن بخشی از قوی‌ترین رشدها به دست آید.
مدل چرخش روند، بازده سالانه‌شده ۱۲٫۱٪ داشت که کمتر از بازده ۱۴٫۹۵٪ SPY در کل دوره بود، اما حداکثر افت سرمایه را به ۲۴٫۲۷٪ کاهش داد. نسبت کالمار آن، که بازده سالانه‌شده را با حداکثر افت سرمایه مقایسه می‌کند، به ۰٫۵۰ رسید. گردش مالی سالانه متوسط سیستم حدود ۴۹۱٪ بود؛ سطحی که هزینه‌های معاملات، کیفیت اجرا و رویدادهای مشمول مالیات را به ملاحظات اساسی در استفاده واقعی تبدیل می‌کند.
در نمونه پس از سال ۲۰۲۱، مدل روند بازده سالانه‌شده ۱۵٫۰۶٪ و حداکثر افت سرمایه ۲۳٫۵۲٪ را ثبت کرد. SPY در همان دوره ۱۴٫۸۲٪ بازده داشت و افت سرمایه آن ۲۴٫۵۰٪ بود. وزن‌دهی برابر و نوسان معکوس عقب ماندند و بازده سالانه‌شده آن‌ها به‌ترتیب ۱۱٫۵۵٪ و ۱۰٫۶۶٪ بود.
چشم‌انداز صندوق بین‌المللی پول، کانال‌های منطقه‌ای متفاوتی را ترسیم می‌کند
صندوق بین‌المللی پول در ژوئیه ۲۰۲۶ پیش‌بینی کرد که تولید جهانی در سال ۲۰۲۶، ۳٪ و در سال ۲۰۲۷، ۳٫۴٪ رشد کند. این نهاد رشد آمریکا را برای سال ۲۰۲۶، ۲٫۳٪ و رشد چین را ۴٫۶٪ برآورد کرد.
این برآوردها از شرایطی حمایت می‌کنند که در آن بازارهای سهام منطقه‌ای ممکن است همچنان به کانال‌های اقتصادی متمایز واکنش نشان دهند، نه به یک روایت واحد جهانی. هزینه‌کرد شرکت‌های آمریکایی در حوزه فناوری همچنان برای سهام شرکت‌های بزرگ آمریکا و تراشه‌سازان کره‌ای اهمیت ویژه‌ای دارد. بازار ژاپن با ترکیبی جداگانه از تحولات ارزی، عادی‌سازی سیاست داخلی و اصلاحات شرکتی روبه‌رو است. هنگ‌کنگ همچنان به‌ویژه نسبت به مسیر سود شرکت‌های چینی و تقاضای اعتباری حساس است.
تخصیص پایه پیشنهادی در این مطالعه — ۴۰٪ آمریکا، ۲۰٪ ژاپن، ۲۰٪ کره جنوبی و ۲۰٪ هنگ‌کنگ — شامل بازتنظیم فصلی و سقف ۵۰٪ برای هر بازار منفرد بود. همچنین یک فیلتر مومنتوم و میانگین متحرک اعمال شد که در صورت سقوط بازار به زیر میانگین ۲۰۰روزه، همراه با مومنتوم منفی ۱۰ماهه، تخصیص آن را نصف می‌کرد.
این چارچوب بیشتر به‌عنوان نمونه‌ای از بودجه‌بندی منضبط ریسک مفید است تا الگویی مکانیکی برای ارزهای دیجیتال. دارایی‌های دیجیتال به‌طور پیوسته معامله می‌شوند، اغلب نوسان بیشتری دارند و می‌توانند سریع‌تر از ETFهای سهامی به شوک‌های نقدینگی واکنش نشان دهند. بااین‌حال، شواهد این مطالعه درباره فروش‌های همبسته، درس عملی مهمی برای معامله‌گران دارد: دارایی‌هایی که در دوره‌های رشد نامرتبط به نظر می‌رسند، هنگام وخیم شدن شرایط تأمین مالی جهانی می‌توانند به‌شدت به یکدیگر وابسته شوند.
برای مدیریت مؤثرتر ریسک سهام میان بازارهای مختلف، ابزارهای پیشرفته تخصیص سرمایهٔ Toobit را بررسی کنید راهنمای سهام توکنیزه‌شده امروز.
سلب مسئولیت: محتوای این صفحه صرفاً برای اهداف اطلاع‌رسانی عمومی ارائه شده و بیانگر دیدگاه‌ها یا توصیه‌های مالی Toobit نیست. ما هیچ تضمینی درباره دقت یا کامل بودن این اطلاعات ارائه نمی‌دهیم و در قبال هرگونه خطا، حذف یا پیامدهای ناشی از استفاده از آن مسئولیتی نخواهیم داشت. سرمایه‌گذاری در دارایی‌های دیجیتال با ریسک همراه است؛ کاربران باید وضعیت مالی خود و ریسک‌های مربوطه را به‌طور مستقل ارزیابی کنند. برای جزئیات بیشتر، لطفاً به ما مراجعه کنید شرایط استفاده از خدمات و افشای ریسک.
