بوروس، پروتکل معامله نرخ تأمین مالی پندل، در ۱۵ اکتبر بازارهای اسپرد را راه‌اندازی کرد؛ این بازارها محصولات BTC و ETH را ارائه می‌دهند که برای تبدیل شکاف نرخ تأمین مالی بین دو محل معامله قراردادهای آتی دائمی به یک موقعیت قابل معامله واحد طراحی شده‌اند.
بازارهای جدید به معامله‌گران اجازه می‌دهند درباره اینکه تفاوت نرخ‌های تأمین مالی در صرافی‌ها بیشتر یا کمتر خواهد شد، دیدگاه بگیرند؛ بدون آنکه مجبور باشند در هر دو محل، موقعیت‌های آتی دائمی جبرانی باز کنند و به‌طور مداوم مدیریت کنند. این ساختار راهی مستقیم برای معامله عدم‌تعادل بازار بین دو محل فراهم می‌کند؛ عدم‌تعادلی که به‌طور سنتی به اجرای چندلگ و متعادل‌سازی فعال نیاز داشت.
بازارهای اسپرد کار خود را با جفت‌های بیت‌کوین و اتر آغاز می‌کنند. هر ابزار، تفاوت بین نرخ تأمین مالی در یک محل و نرخ همان دارایی در محل دیگری را دنبال می‌کند. برای مثال، اگر نرخ تأمین مالی سالانه‌شده قرارداد دائمی BTC در یک صرافی ۲۰٪ و در صرافی دوم ۸٪ باشد، نرخ شناور محصول شکاف سالانه‌شده ۱۲ واحد درصدی حاصل را منعکس می‌کند.
معامله نرخ ثابت در برابر شناور روی شکاف‌های تأمین مالی
قراردادهای آتی دائمی منقضی نمی‌شوند؛ بنابراین، محل‌های معامله از پرداخت‌های دوره‌ای تأمین مالی استفاده می‌کنند تا قیمت قراردادها را به‌طور کلی با بازار نقدی هم‌راستا نگه دارند. هنگامی که تقاضا برای نگهداری موقعیت‌های خرید بیشتر باشد، خریداران معمولاً به فروشندگان پرداخت می‌کنند؛ وقتی تقاضای فروش غالب باشد، جهت پرداخت می‌تواند معکوس شود. نرخ‌های تأمین مالی حتی زمانی که دارایی پایه یکسان است، می‌توانند از یک محل تا محل دیگر به‌شدت متفاوت باشند.
بوروس این تفاوت را به‌صورت معامله‌ای شبیه سوآپ بین یک نرخ ثابت و یک اسپرد تأمین مالی شناور ارائه می‌کند. در زمان ورود، معامله‌گر یک نرخ سالانه‌شده ضمنی را قفل می‌کند. در زمان تسویه، ارزش موقعیت بر اساس میانگین تفاوت نرخ‌های تأمین مالی که واقعاً در دوره نگهداری تحقق یافته است، محاسبه می‌شود.
معامله‌گری که روی اسپرد موقعیت خرید می‌گیرد، اگر شکاف تحقق‌یافته تأمین مالی از نرخ ضمنی تعیین‌شده هنگام ورود بیشتر شود، سود می‌کند. موقعیت فروش زمانی سود می‌کند که شکاف تحقق‌یافته کمتر از آن نرخ باشد. محاسبه سود و زیان بر تفاوت بین نرخ ثابت هنگام ورود و اسپرد شناور نهایی استوار است، نه انتقال مستقیم پرداخت‌های تأمین مالی از دو حساب صرافی.
این تفاوت، نحوه استفاده از این راهبرد را تغییر می‌دهد. معامله‌گر می‌تواند تفاوت نرخ تأمین مالی را به‌عنوان دارایی پایه مستقل در نظر بگیرد، به‌جای آنکه قراردادهای دائمی BTC یا ETH را هم‌زمان در موقعیت خرید و فروش نگه دارد. این رویکرد می‌تواند در مقایسه با راهبرد مبتنی بر قراردادهای دائمی جفت‌شده، میزان مواجهه مستقیم با حرکت قیمت دارایی را کاهش دهد؛ هرچند ریسک معامله را از بین نمی‌برد. شکاف‌های تأمین مالی با تغییر اهرم، احساسات بازار و موقعیت‌گیری در هر یک از دو محل، می‌توانند به‌سرعت جابه‌جا شوند.
ساختار سه‌لِگی می‌تواند نرخ را قفل کند، اما ریسک اجرای بیشتری به همراه دارد
Boros همچنین بازارهای اسپرد را به‌عنوان یکی از اجزای ساختاری پیچیده‌تر معرفی می‌کند که هدف آن تبدیل اسپرد متغیر تأمین مالی به نتیجه‌ای با نرخ ثابت است.
با استفاده از مثال BTC، یک معامله‌گر می‌تواند در بازاری که نرخ تأمین مالی بالاتری دارد، یک قرارداد دائمی BTC را شورت کند، در بازاری با نرخ تأمین مالی پایین‌تر، یک قرارداد دائمی BTC با اندازه‌ای برابر بخرد و بازار اسپرد مرتبط Boros را نیز شورت کند. هدف از دو موقعیت دائمی این است که بخش عمده‌ای از مواجهه با قیمت دارایی را خنثی کنند، در حالی که موقعیت Boros اسپرد متغیر نرخ تأمین مالی را پوشش می‌دهد.
نتیجه به‌گونه‌ای طراحی شده است که شبیه یک معامله با نرخ ثابت باشد: معامله‌گر از طریق موقعیت شورت دائمی، نرخ تأمین مالی بالاتر را دریافت می‌کند، در موقعیت لانگ نرخ پایین‌تر را می‌پردازد و از بازار اسپرد برای پوشش تفاوت متغیر میان این دو استفاده می‌کند.
مطالب بازاریابی Boros به نمونه‌هایی از بازده ثابت در محدوده ۲۵٪ تا ۳۵٪ اشاره می‌کنند. این ارقام به‌عنوان عملکرد خالص پس از کسر کارمزدهای معاملاتی، لغزش قیمت، هزینه‌های وثیقه، لیکوییدشدن یا چالش‌های عملی حفظ سه موقعیت مرتبط ارائه نشده‌اند. نرخ قابل‌دسترس برای معامله‌گر به سطح ضمنی هنگام ورود، مدت‌زمان موقعیت و شرایط بازار در صرافی‌های پایه بستگی دارد.
بنابراین، این محصول رابطی ساده‌تر برای یک استراتژی ایجاد می‌کند، اما آربیتراژ تأمین مالی را به محصولی با سوددهی غیرفعال تبدیل نمی‌کند. موقعیتی که تا حد زیادی نسبت به قیمت خنثی به نظر می‌رسد، همچنان می‌تواند زیان ایجاد کند؛ اگر یکی از بخش‌ها لیکویید شود، معامله در بازارهای پایه دشوار شود، یا پیش از ایجاد یا تعدیل پوشش ریسک، اسپرد تأمین مالی به‌شدت تغییر کند.
اسپردهای تأمین مالی می‌توانند از بین بروند یا معکوس شوند
ریسک اصلی در رفتار خود اسپرد نهفته است. تفاوت‌های تأمین مالی میان صرافی‌ها می‌توانند در دوره‌های افزایش تقاضای سفته‌بازانه بیشتر شوند، اما پس از تغییر موقعیت‌ها یا دنبال کردن همین فرصت توسط معامله‌گران نیز ممکن است به‌سرعت فشرده شوند. یک اسپرد مثبت تأمین مالی می‌تواند به سمت صفر کاهش یابد یا منفی شود و نتیجه تسویه را برای هر یک از طرف‌های بازار Boros تغییر دهد.
شرایط نقدشوندگی لایه دیگری از ریسک را ایجاد می‌کند. ساختار سه‌لِگی با نرخ ثابت به اجرای قابل‌اعتماد در دو بازار قراردادهای دائمی و خود Boros متکی است. در دوره‌هایی که دفترهای سفارش کم‌عمق هستند یا قیمت‌ها به‌سرعت حرکت می‌کنند، معامله‌گر ممکن است برای ورود، بستن یا متعادل‌سازی همه بخش‌ها با قیمت‌هایی قابل‌مقایسه دچار مشکل شود. تأخیر در یک بازار می‌تواند با وجود پوشش ریسک موردنظر، موقعیت کلی را در معرض تغییرات قیمت BTC یا ETH قرار دهد.
هر بازار نیز رویه‌های خاص خود را برای مارجین، لیکوییدیشن و تأمین مالی اعمال می‌کند. نوسان شدید قیمت یا اختلال در یک صرافی پایه می‌تواند باعث ایجاد ناهماهنگی میان بخش‌های مختلف استراتژی شود. معامله‌گر ممکن است درباره اسپرد تأمین مالی نهایی درست پیش‌بینی کرده باشد، اما اگر وثیقه یکی از موقعیت‌های پرپچوال پیش از تسویه معامله ناکافی شود، همچنان متحمل زیان خواهد شد.
ظرفیت ممکن است بهترین نرخ‌ها را محدود کند
Spread Markets ممکن است با محدودیت ظرفیتی رایج در استراتژی‌های نرخ تأمین مالی نیز مواجه شود. شکاف‌های بزرگ تأمین مالی اغلب معامله‌گرانی را که به دنبال کسب سود از آن‌ها هستند جذب می‌کنند. با ورود سرمایه بیشتر به معامله، موقعیت‌گیری در بازارهای پرپچوال می‌تواند تغییر کند و شکاف میان بازارها کاهش یابد. این امر نرخ ثابت موجود برای ورودکنندگان بعدی را کاهش می‌دهد و می‌تواند باعث شود هزینه‌های اجرا سهم بیشتری از بازده بالقوه را به خود اختصاص دهند.
برای Boros، این راه‌اندازی دامنه محصولات Pendle را فراتر از معامله بازده مرتبط با دارایی‌های توکنیزه‌شده گسترش می‌دهد و به مشتقات مرتبط با تأمین مالی قراردادهای آتی پرپچوال وارد می‌کند. این محصول بازاری را هدف گرفته است که رفتار آن برای معامله‌گران مشتقات آشناست، اما آن را از طریق یک ابزار اختصاصی نرخ بیان می‌کند، نه مجموعه‌ای از موقعیت‌های صرافی که به‌صورت دستی مدیریت شوند.
این طراحی می‌تواند دسترسی و قیمت‌گذاری اسپردهای تأمین مالی را آسان‌تر کند، به‌ویژه برای معامله‌گرانی که به‌جای جمع‌آوری پیوسته پرداخت‌ها در بازارهای مختلف، سازوکار تسویه مشخصی می‌خواهند. جذابیت عملی آن به نقدشوندگی، کیفیت اجرا و توانایی بازار برای حفظ عمق کافی بستگی دارد تا معامله‌گران بتوانند بدون کاهش اسپردهای موردنظر خود وارد معامله شوند و از آن خارج شوند.
برای تسلط بر شکاف‌های نرخ تأمین مالی، همان‌طور که Spread Markets از آن استفاده می‌کند، بررسی کنید استراتژی‌های پیشرفته نرخ تأمین مالی و مزیت معاملاتی پرپ خود را تقویت کنید.
سلب مسئولیت: محتوای این صفحه صرفاً برای اهداف اطلاع‌رسانی عمومی ارائه شده و بیانگر دیدگاه‌ها یا توصیه‌های مالی Toobit نیست. ما هیچ تضمینی درباره دقت یا کامل بودن این اطلاعات ارائه نمی‌کنیم و در قبال هرگونه خطا، حذف یا پیامد ناشی از استفاده از آن مسئولیتی نخواهیم داشت. سرمایه‌گذاری در دارایی‌های دیجیتال با ریسک همراه است؛ کاربران باید وضعیت مالی خود و ریسک‌های مربوطه را به‌طور مستقل ارزیابی کنند. برای جزئیات بیشتر، لطفاً به شرایط استفاده از خدمات و افشای ریسک.
