بررسی ETPها و نحوه عملکرد آنها

اگر کاملاً از تحولات بازارهای مالی بی‌خبر نبوده باشید، به‌خوبی می‌دانید که بازارهای امروز دیگر بر تماس‌های تلفنی و تصمیم‌گیری‌های مبتنی بر حس شهودی اداره نمی‌شوند. بازارهای مدرن بر صفحه‌نمایش‌ها، سرعت، الگوریتم‌ها و سیستم‌هایی متکی هستند که به‌صورت شبانه‌روزی فعال‌اند. اگر عبارت «با کارگزار خود تماس بگیرید» هنوز برای شما عادی به نظر می‌رسد، به احتمال زیاد از ریتم فعلی بازار عقب مانده‌اید.

 

به‌احتمال زیاد واژه ETP را در شبکه‌های اجتماعی مرتبط با بازارهای مالی یا در اخبار اقتصادی شنیده‌اید. اما پرسش اصلی این است: محصولات قابل معامله در بورس دقیقاً چه هستند و چرا در سال 2026 باید برای سرمایه‌گذاران اهمیت داشته باشند؟

 

آنچه در گذشته ابزاری جانبی تلقی می‌شد، امروز به یکی از ارکان اصلی پرتفولیوهای مدرن تبدیل شده است. بازیگران بزرگ بازار از ETPها استفاده می‌کنند، زیرا این ابزارها از نقدشوندگی بالا، شفافیت ساختاری و سهولت جابه‌جایی سرمایه برخوردارند و امکان واکنش سریع به تغییرات شرایط بازار را فراهم می‌کنند.

 

بر اساس داده‌های منتشر شده توسط BlackRock، ETPهای جهانی در سال 2025 رکورد جذب $2.3 تریلیون سرمایه را ثبت کردند؛ رقمی که به‌طور قابل‌توجهی از رکورد $1.8 تریلیون سال قبل فراتر رفت. با در نظر گرفتن محصولات دارایی دیجیتال دارای چارچوب نظارتی، با اکوسیستمی مواجه می‌شویم که شباهت اندکی به الگوهای سنتی بازار دارد.

 


 

بررسی ETP 

به بیان ساده، محصول قابل معامله در بورس (ETP) یک ابزار مالی است که عملکرد یا ارزش یک دارایی پایه یا یک شاخص مرجع را دنبال می‌کند و در طول ساعات رسمی بازار، در بورس معامله می‌شود. می‌توان ETP را به‌عنوان یک ساختار واسط در نظر گرفت که امکان قرار گرفتن در معرض دارایی‌ها را بدون نیاز به تملک مستقیم آن‌ها فراهم می‌سازد.

 

ETP یک محصول واحد نیست، بلکه یک دسته‌بندی کلی از ابزارهای مالی به‌شمار می‌رود. بسیاری از فعالان بازار اصطلاحات ETF و ETP را به‌جای یکدیگر به کار می‌برند، اما این ساده‌سازی می‌تواند منجر به تصمیمات پرهزینه شود. ETPها شامل انواع زیر هستند:

 

  • صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) که سبدی از دارایی‌ها مانند سهام، اوراق بدهی یا حتی رمزارزها را نگهداری می‌کنند و با هدف بازتاب عملکرد یک شاخص یا بخش مشخصی از بازار طراحی شده‌اند.

  • اوراق قابل معامله در بورس (ETNs) که ابزارهای بدهی بدون پشتوانه محسوب می‌شوند و توسط مؤسسات مالی منتشر شده و بازده آن‌ها به عملکرد یک شاخص وابسته است، بدون آن‌که دارایی پایه به‌صورت فیزیکی نگهداری شود.

  • کالاهای قابل معامله در بورس (ETCs) که امکان دسترسی به کالاها یا ارزها را از طریق اوراق بهادار قابل معامله فراهم می‌کنند.

 

هر یک از این ابزارها دارای ساختار حقوقی، پیامدهای مالیاتی و ریسک‌های خاص خود هستند، اما همگی در یک ویژگی مشترک‌اند: معامله در بورس همانند سهام و برخورداری از شفافیت قیمتی در طول ساعات بازار.

 

جذابیت ETPها ماهیتی کاملاً مستقیم دارد؛ این ابزارها امکان مواجهه با یک دارایی، شاخص یا استراتژی سرمایه‌گذاری را بدون پیچیدگی‌های مالکیت یا مدیریت مستقیم دارایی پایه فراهم می‌کنند.

 

بر اساس داده‌های پژوهشی، ETFهای ایالات متحده در سال 2025 بیش از $1.48 تریلیون ورودی خالص سرمایه جذب کردند، در حالی که صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک با خروج سرمایه‌ای بالغ بر $551 میلیارد مواجه شدند. پیام این داده‌ها روشن است: مدل‌های سنتی هنوز وجود دارند، اما دیگر انتخاب پیش‌فرض سرمایه‌گذاران نیستند.

 


 

بررسی نحوه عملکرد ETPها 

در ظاهر، ETPها شباهت زیادی به سهام دارند، اما در لایه‌های زیرین، سازوکار پیچیده‌تری در جریان است.

 

ایجاد و بازخرید

فرآیند ایجاد و بازخرید ETPها توسط مشارکت‌کنندگان مجاز (Authorized Participants – APs) انجام می‌شود. این نهادها معمولاً مؤسسات مالی بزرگ مانند Goldman Sachs یا JPMorgan هستند که نقش حیاتی در هم‌راستا نگه‌داشتن قیمت ETP با ارزش واقعی دارایی‌های پایه ایفا می‌کنند.

 

 با افزایش تقاضا برای یک ETP، APها دارایی‌های پایه را به ناشر تحویل می‌دهند و در مقابل، واحدهای جدید ETP دریافت می‌کنند.

 

 با کاهش تقاضا، این واحدها بازخرید شده و دارایی‌های پایه به APها بازگردانده می‌شود. این سازوکار به حفظ هم‌خوانی قیمت بازار ETP با Net Asset Value (NAV) کمک می‌کند.

 

معامله درون‌روزی

برخلاف صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک که تنها یک‌بار در روز قیمت‌گذاری می‌شوند، ETPها در طول کل ساعات معاملاتی بورس معامله می‌شوند. این ویژگی به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد به‌صورت لحظه‌ای نسبت به اخبار، رویدادها و نوسانات قیمتی واکنش نشان دهند.

 

کشف قیمت و نقدینگی

بازارسازان و معامله‌گران حرفه‌ای با تأمین نقدینگی، امکان ورود و خروج از پوزیشن‌ها را بدون ایجاد نوسانات شدید قیمتی فراهم می‌کنند. این نقدینگی درون‌روزی یکی از دلایل اصلی محبوبیت ETPها در میان سرمایه‌گذاران خرد و نهادی است.

 


 

دلایل اهمیت ETPها 

دسترسی ساده‌تر به دارایی‌های پیچیده

یکی از مهم‌ترین مزایای ETPها، کاهش موانع دسترسی است. بسیاری از سرمایه‌گذاران تمایلی به راه‌اندازی کیف پول رمزارزی، مدیریت کلیدهای خصوصی یا فعالیت مستقیم در بازارهای فیوچرز ندارند. ETPها امکان مواجهه با دارایی‌هایی مانند بیت‌کوین یا طلا را از طریق حساب‌های کارگزاری متعارف فراهم می‌کنند.

 

شفافیت و چارچوب نظارتی

در ایالات متحده، ETPها ملزم به ثبت و افشای منظم اطلاعات نزد Securities and Exchange Commission (SEC) هستند. این الزامات نظارتی ریسک را حذف نمی‌کند، اما در مقایسه با نگهداری مستقیم دارایی‌ها، ساختاری شفاف‌تر و منظم‌تر ایجاد می‌کند.

 

نقدشوندگی و انعطاف‌پذیری معاملاتی

از آنجا که ETPها همانند سهام معامله می‌شوند، امکان استفاده از ابزارهایی نظیر سفارش لیمیت، سفارش حد ضرر، فروش استقراضی و معاملات مارجین وجود دارد؛ سطحی از انعطاف‌پذیری که صندوق‌های سرمایه‌گذاری سنتی ارائه نمی‌دهند.

 


 

تکثیر فیزیکی در برابر تکثیر مصنوعی: نحوه رهگیری ارزش

ETPها به‌طور کلی از دو روش اصلی برای دنبال‌کردن قیمت دارایی پایه استفاده می‌کنند:

 

  • تکثیر فیزیکی (Spot / Physical Replication): در این روش، ETP دارایی واقعی را خریداری و نگهداری می‌کند (برای مثال بیت‌کوین) و قیمت آن به‌طور مستقیم با دارایی پایه حرکت می‌کند.

  • تکثیر مصنوعی (Synthetic Replication): در این ساختار، ETP از ابزارهای مشتقه مانند قراردادهای فیوچرز برای شبیه‌سازی حرکت قیمت استفاده می‌کند، بدون آن‌که دارایی واقعی را در اختیار داشته باشد.

 

به‌طور کلی، تکثیر فیزیکی همبستگی دقیق‌تری با دارایی پایه ایجاد می‌کند، در حالی که ساختارهای مصنوعی با ریسک‌های اضافی نظیر ریسک اعتباری ناشر همراه هستند.

 


 

آیا ETPها ریسک دارند؟

بله. ETPها ابزارهای بدون ریسک نیستند و صرفاً شیوه‌ای برای معامله در معرض دارایی‌ها محسوب می‌شوند:

 

  • ریسک بازار: کاهش ارزش دارایی پایه منجر به کاهش ارزش ETP می‌شود.

  • خطای رهگیری: در برخی موارد، به‌ویژه در ETPهای مبتنی بر مشتقات، حرکت قیمت ETP دقیقاً منطبق با دارایی پایه نیست.

  • ریسک ناشر: در ETNها و برخی محصولات اهرمی، سرمایه‌گذار به توان مالی و اعتبار ناشر وابسته است.

 

این ریسک‌ها مانع استفاده از ETPها نیستند، اما آگاهی از آن‌ها پیش از سرمایه‌گذاری ضروری است.

 


 

چرا ETPها در بازار رمزارزها اهمیت یافته‌اند؟

 

احتمالاً اخبار مربوط به عرضه ETPهای Bitcoin و Ether را مشاهده کرده‌اید. در ماه مارس گذشته در اروپا، BlackRock نخستین ETP بیت‌کوین خود را در پلتفرم‌های Xetra و Euronext عرضه کرد و امکان دسترسی گسترده به این دارایی را بدون نیاز به کیف پول یا مسائل حضانتی فراهم ساخت.

 

نهادهای نظارتی نیز توجه ویژه‌ای به این حوزه دارند. Investor Bulletin منتشر شده توسط SEC تأکید می‌کند که ETPهای رمزارزی از طریق قراردادهای فیوچرز یا دارایی‌های اسپات امکان مواجهه با این بازار را فراهم می‌کنند، اما هم‌زمان نسبت به نوسانات شدید و ضرورت افشای ریسک هشدار می‌دهد.

 

با ورود موسسات مالی جریان اصلی، ETPهای رمزارزی به یکی از سریع‌ترین نقاط همگرایی میان مالی سنتی و دارایی‌های دیجیتال تبدیل شده‌اند و مسیری تنظیم‌گری‌شده برای سرمایه‌هایی فراهم می‌کنند که مواجهه مستقیم با بازار را پرریسک می‌دانند.

 


 

جمع‌بندی: ایده اصلی چیست؟

ETPها دسترسی به بازارهایی را که در حالت عادی پیچیده یا دور از دسترس هستند، فراگیرتر می‌کنند. این ابزارها مواجهه با دارایی‌ها، شاخص‌ها یا استراتژی‌های مختلف را در قالبی استاندارد ارائه می‌دهند و امکان معامله آن‌ها را همانند یک سهم فراهم می‌سازند. سرمایه‌گذار نیازی به مالکیت مستقیم دارایی پایه ندارد، بلکه صرفاً عملکرد آن را دنبال می‌کند.

 

در جهانی که سرعت، نقدینگی و دسترسی اهمیت فزاینده‌ای یافته‌اند، ETPها به طیف گسترده‌ای از مشارکت‌کنندگان بازار—از نهادهای مالی بزرگ تا معامله‌گران فردی—امکان ورود مؤثر به بازار را بدون نیاز به شروع از نقطه صفر می‌دهند.

ثبت‌نام کنید و بیش از 15,000 USDT کسب نمایید
ثبت‌نام