Finanse zdecentralizowane (DeFi) jest szybko rozwijającą się dziedziną — taką, w której ciągła innowacja nie jest jedynie znakiem rozpoznawczym, ale egzystencjalnym nakazem. W miarę jak sektor staje się bardziej wyrafinowany, zapotrzebowanie na skalowalną, bezpieczną i wydajną kapitałowo infrastrukturę wzrasta, co powoduje pojawianie się nowych paradygmatów zaprojektowanych w celu przezwyciężenia strukturalnych wąskich gardeł.
Wśród najbardziej przekonujących z nich nie ma nikogo innego jak ponowne zajęcie—rozwijający się mechanizm, który ma na celu rozszerzenie użyteczności stakowanych aktywów daleko poza ich pierwotną funkcję. Umieszczony na przecięciu zapewniania bezpieczeństwa, optymalizacji płynności i interoperacyjności protokołów, restaking wprowadza nową warstwę koordynacji ekonomicznej o potencjalnie dalekosiężnych implikacjach dla architektury Sieć 3.
Pytanie, przed którym stoją teraz deweloperzy, instytucje i indywidualni uczestnicy, brzmi: Czy ponowne przejęcie jest jedynie przejściową innowacją, czy też może stanowić filar fundamentu w kolejnej fazie ewolucji DeFi?
Na Akademia Toobit, uważamy, że jest to pytanie warte dogłębnego zbadania. Przejdźmy do dzisiejszego artykułu:
Czym jest restaking?
W swojej istocie ponowne stakowanie odnosi się do procesu ponownego wykorzystania zgromadzonych aktywów, takich jak ETH, które zostały już zaangażowane Ethereum zestaw walidatorów — w celu zabezpieczenia dodatkowych protokołów, usług lub warstw wykonawczych. Podczas gdy tradycyjne staking polega na blokowaniu aktywów w mechanizmie konsensusu w celu zdobycia nagród za utrzymanie integralności pojedynczego łańcucha bloków, ponowne staking pozwala na „ponowne stakowanie” tych samych aktywów i wykorzystanie ich do rozszerzenia bezpieczeństwa kryptoekonomicznego na wiele systemów jednocześnie.
Koncepcję tę wysunął na pierwszy plan EigenLayer, protokół middleware zbudowany na Ethereum. EigenLayer umożliwia stakerom ETH lub liquid stakerom (za pośrednictwem protokołów takich jak Lido lub Rocket Pool) opt-in i delegowanie swojego kapitału stake'owanego do zewnętrznych modułów — takich jak oracle, bridges lub rollups — co pozwala na uzyskanie dodatkowego dochodu, a jednocześnie przyczynia się do bezpieczeństwa i niezawodności szerszego ekosystemu.
Przyjęcie tego paradygmatu było wszystkim, tylko nie teorią. Napływ kapitału był oszałamiający, a całkowita wartość zablokowana (TVL) EigenLayer wzrosła do ponad 11 miliardów dolarów do początku 2025 r., zgodnie z danymi DeFiLlama.
Dzięki temu jest to jeden z największych i najbardziej wpływowych protokołów w sieci Ethereum.
Ten kapitał nie jest bezczynny; aktywnie zabezpiecza rosnący ekosystem ponad tuzina Aktywnie Zweryfikowanych Usług (AVS), demonstrując wyraźny apetyt rynku na współdzielone bezpieczeństwo. W istocie, ponowne przejmowanie przekształca pasywny kapitał w programowalną infrastrukturę bezpieczeństwa, umożliwiając współdzielony model bezpieczeństwa w wielu zdecentralizowanych usługach.
Dlaczego ponowne obstawianie jest ważne?
Atrakcyjność restakingu leży nie tylko w jego technicznej nowości, ale także w jego zdolności do rozwiązania niektórych z najbardziej uporczywych nieefektywności w dzisiejszym DeFi. Przyjrzyjmy się jego najistotniejszym zaletom.
-
Zwiększona efektywność kapitału
DeFi zmaga się z powszechną fragmentacją kapitału. Płynność dostawcy często muszą wybierać między zabezpieczeniem aktywów a wykorzystaniem ich w pożyczkach, plonowanie lub zapewnienie płynności. Restaking zakłóca ten binarny wybór, odblokowując dodatkową użyteczność z już obsadzonych aktywów.
Na przykład użytkownik, który postawił ETH, aby zdobyć nagrody za protokół bazowy, może teraz zdecydować się na EigenLayer i jednocześnie zabezpieczyć warstwę dostępności danych lub protokół Oracle — zdobywając dodatkowe nagrody bez przydzielania nowego kapitału. To wielozadaniowe wdrożenie tego samego kapitału znacznie zwiększa ogólny zwrot z inwestycji i poprawia wydajność całego systemu.
-
Przyspieszone bootstrapping nowych protokołów
Nowe protokoły — szczególnie te oferujące usługi infrastrukturalne, takie jak rollupy, mosty, wyrocznie lub obliczenia poza łańcuchem — wymagają znacznych gwarancji zaufania i bezpieczeństwa, aby uzyskać adopcję. Tradycyjnie te projekty musiałyby ustanowić własne zestawy walidatorów lub zachęcać zewnętrznych aktorów poprzez kosztowne dystrybucje tokenów.
Restaking usuwa tę barierę, umożliwiając tym protokołom bezpośrednie dziedziczenie bezpieczeństwa ekonomicznego Ethereum. Na przykład łańcuch rollup mógłby opierać się na fundamencie restakingu ETH zamiast uruchamiania z własnymi tokenami lub zachętami walidatora, tym samym drastycznie zmniejszając koszty bootstrappingu i harmonogramy.
Wpływ tego modelu jest najbardziej widoczny w ogromnej różnorodności usług, które obecnie zabezpieczają się za pomocą ponownie postawionych ETH. Ekosystem AVS nie jest już monolitem, ale zbiorem wyspecjalizowanej infrastruktury.
Do najważniejszych kategorii zaliczają się warstwy dostępności danych (DA), takie jak EigenDA, która pomaga w obniżaniu kosztów transakcji przez agregacje; protokoły interoperacyjności, takie jak Omni i Hyperlane, które działają jak bezpieczne pomosty między łańcuchami; a także zdecentralizowane sekwencery, których celem jest decentralizacja kolejności transakcji dla warstwy 2.
Ekosystem obejmuje również nowe przypadki użycia, takie jak koprocesory ZK, zdecentralizowane sieci wnioskowania AI i usługi Oracle, co dowodzi, że ponowne zajmowanie staje się de facto platformą startową w zakresie bezpieczeństwa dla szerokiego spektrum innowacji Web3
-
Zachęcanie do innowacji i kompozycyjności protokołu
Dzięki nakładaniu nowych możliwości przychodowych na staking Ethereum, restaking zapewnia deweloperom i użytkownikom nowe struktury zachęt. Projekty middleware mogą teraz budować bezpieczne usługi bez ponownego wymyślania mechanizmów konsensusu. Tymczasem stakerzy korzystają z możliwości układania zysków — potężnej zachęty w konkurencyjnym środowisku DeFi.
Taka dynamika zachęca do eksperymentowania, zwłaszcza w przypadku modułowych projektów blockchain, w których za konsensus, realizację i dostępność danych odpowiadają odrębne warstwy komunikujące się za pośrednictwem standardowych interfejsów.
Zalety i wady ponownego zajmowania
Chociaż restaking oferuje znaczący potencjał, wiąże się również ze złożonymi ryzykami, które wymagają starannego rozważenia; zwłaszcza przez traderów, którzy są nowi na scenie. Upewnij się, że rozumiesz wszystkie możliwe ryzyka restakingu, ponieważ przeprowadzanie własnej należytej staranności jest dużą częścią handlu.
Zalety ponownego obstawiania
-
Efektywność kapitału:Ponowne wykorzystanie istniejącego kapitału w wielu sieciach.
-
Udostępnianie zabezpieczeń:Dostęp do warstwy zaufania Ethereum dla mniejszych protokołów.
-
Niższe koszty bootstrappingu: Nie ma potrzeby tworzenia nowych tokenów ani zestawów walidatorów.
-
Złożone zachęty:Generowanie zysków z wielu źródeł bez zwiększania nakładów kapitałowych.
Wady ponownego zajmowania
-
Kumulowanie ryzyka i cięcie kaskadowe: Restakerzy są teraz narażeni na działanie wielu protokołów. Jeśli jeden z nich nie działa prawidłowo (np. wadliwy moduł pomostowy), stakerzy mogą zostać ukarani — nawet jeśli Ethereum pozostanie nienaruszone. To pogłębia ryzyko cięcia i tworzy niepewność wokół atrybucji strat.
Ryzyko centralizacji systemowej:Jeśli pojedynczy protokół ponownego zajmowania, taki jak EigenLayer, stanie się zbyt dominujący, jego awaria może mieć reperkusje w całej sieci, zagrażając nie tylko jednej usłudze, ale całemu zestawowi zależnych od niej aplikacji.
Od pierwszego kwartału 2025 r. EigenLayer jest warstwą bazową dla niemal wszystkich działań związanych z ponownym zajmowaniem. W sektorze ponownego zajmowania płynów, który reprezentuje większość depozytów użytkowników, koncentracja jest jeszcze bardziej wyraźna. Trzy najlepsze protokoły LRT — Ether.fi, KelpDAO i Renzo — łącznie kontrolują ponad 70% całego rynku ponownego zajmowania płynów.
-
Oznacza to, że jakakolwiek awaria operacyjna, luka w zabezpieczeniach lub krytyczna decyzja dotycząca zarządzania w ramach tej niewielkiej grupy dominujących protokołów może wywołać kaskadowe skutki w dziesiątkach usług, których bezpieczeństwo jest od nich zależne.
-
Kontrola regulacyjna: Ponieważ restaking zaczyna przypominać złożoną inżynierię finansową — łącząc elementy stakingu, pożyczek i instrumentów pochodnych — prawdopodobnie przyciągnie uwagę organów regulacyjnych. Jurysdykcje mogą klasyfikować niektóre usługi restakingu jako papiery wartościowe lub wymagać ram zgodności.
Jak restaking wpłynie na przyszłość DeFi?
Restaking to coś więcej niż niszowa strategia zwiększania zysków; ma potencjał, aby stać się nową metawarstwą zdecentralizowanego bezpieczeństwa i koordynacji.
Jako modułowy łańcuchy bloków stają się bardziej powszechne — tam, gdzie obliczenia, przechowywanie, konsensus i rozliczenia są rozdzielone — ponowne przydzielenie pozwala tym komponentom na współdziałanie przy założeniach wspólnego bezpieczeństwa.
Scenariusze ze świata rzeczywistego możliwe dzięki ponownemu obstawianiu
Przygotowaliśmy listę kilku rzeczywistych scenariuszy, w których wykorzystuje się restaking. Przykłady te obejmują wzmocnienie bezpieczeństwa aktywnie walidowanych usług (AVS), ułatwienie zdecentralizowanych obliczeń i umożliwienie nowych form zdecentralizowanych finansów (DeFi).
-
Zwiększone bezpieczeństwo usług aktywnie weryfikowanych (AVS):
-
Bezpieczeństwo jako usługa (SaaS)
Protokoły ponownego stawiania, takie jak EigenLayer, umożliwiają systemom AVS (takim jak wyrocznie, mosty i systemy zbiorcze) korzystanie z połączonych zabezpieczeń stakowanych ETH Ethereum, zmniejszając potrzebę ustanawiania przez nie własnej, oddzielnej, potencjalnie słabszej infrastruktury bezpieczeństwa.
-
Zmniejszone ryzyko dla nowych protokołów
Nowe protokoły i sieci często mają problemy z ustanowieniem solidnych systemów bezpieczeństwa. Restaking zapewnia im natychmiastowy dostęp do dużej puli walidatorów, znacznie wzmacniając ich bezpieczeństwo od samego początku.
-
Zdecentralizowane obliczenia i dostępność danych
-
Bezpieczne obliczenia wielopartyjne (sMPC)
Ponowne wykonywanie obliczeń może zapewnić bezpieczeństwo i prywatność dzięki możliwości uczestniczenia w nich wielu stron bez ujawniania ich indywidualnych danych wejściowych.
-
Zdecentralizowane wnioskowanie AI
Ponowne obsadzanie może ułatwić wnioskowanie AI w zdecentralizowanych sieciach poprzez dystrybucję zadań obliczeniowych na wiele węzłów, co zwiększa wydajność i zmniejsza ryzyko awarii punktów centralnych.
-
ZKTLS i dowody internetowe
Ponowne zapisywanie może zwiększyć bezpieczeństwo weryfikacji prywatnych informacji za pomocą ZK-Rollups i Web Proofs, gwarantując integralność i prywatność danych.
-
Innowacyjne aplikacje DeFi
-
Ponowne napełnianie płynem
Użytkownicy mogą wykorzystać płynne tokeny stakingowe (LST) do uczestnictwa w restakingu, zdobywając dodatkowe nagrody przy jednoczesnym zachowaniu płynności pierwotnie stakowanych aktywów.
Rynek zdecydowanie faworyzował to płynne podejście. W rzeczywistości wzrost Liquid Restaking Tokens (LRT) był dominującą narracją, a całkowita kapitalizacja rynkowa tych aktywów przekroczyła 11,5 miliarda dolarów.
Dane z początku 2025 r. pokazują, że kilka kluczowych protokołów przejęło lwią część tego rynku. Ether.fi prowadzi stawkę z TVL ponad 6,3 mld USD, a za nim plasują się inni główni gracze, tacy jak KelpDAO z ponad 1,1 mld USD i Renzo z około 950 mln USD.
-
Większe możliwości uzyskania plonów
Restaking pozwala użytkownikom zdobywać nagrody z wielu źródeł, wykorzystując obstawione aktywa na różnych platformach i w różnych usługach.
-
Komponowalność i interoperacyjność
-
Restaking promuje kompozycyjność w ekosystemie DeFi, umożliwiając deweloperom rozbudowę istniejącej infrastruktury restakingu i tworzenie bardziej złożonych produktów finansowych.
-
Inne potencjalne przypadki wykorzystania ponownego zajmowania
-
Dowód lokalizacji
Ponowne ustalenie lokalizacji może służyć do weryfikacji fizycznej lokalizacji użytkowników lub urządzeń, zwiększając bezpieczeństwo usług opartych na lokalizacji.
-
Sieci MEV
Ponowne włączanie może przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa i wydajności sieci o maksymalnej wartości ekstrakcyjnej (MEV) poprzez zapewnienie bardziej niezawodnego zestawu walidatorów.
Ogólnie rzecz biorąc, taka możliwość kompozycji znacząco obniża koszty i złożoność uruchamiania bezpiecznych zdecentralizowanych systemów, dzięki czemu deweloperom łatwiej jest budować infrastrukturę, a użytkownikom ufać jej.
Wniosek
Restaking jest wciąż na wczesnym etapie, ale jego długoterminowy potencjał jest zarówno znaczący, jak i transformacyjny. Umożliwiając ponowne wykorzystanie bezpieczeństwa ekonomicznego na wielu warstwach i protokołach, restaking rozwiązuje kluczowe nieefektywności w dzisiejszej infrastrukturze DeFi. Wprowadza potężne nowe wzorce projektowe, jednocześnie zachęcając do efektywności kapitałowej, interoperacyjności i innowacji.
Jednak, jak w przypadku każdego nowego mechanizmu, jego sukces będzie zależał od odpowiedzialnego projektowania, solidnego zarządzania ryzykiem i przejrzystego zarządzania. Interesariusze muszą być czujni wobec ryzyka centralizacji i nadmiernie agresywnej finansjalizacji.
Jednakże jeśli adopcja będzie nadal przyspieszać, a wyzwania związane z wdrożeniem zostaną rozważnie rozwiązane, restaking może nie tylko uzupełniać DeFi, ale może stać się fundamentem kolejnego skoku architektonicznego.
W Toobit Academy będziemy uważnie obserwować rozwój tej przestrzeni — i zachęcamy naszych czytelników, aby zrobili to samo! Mamy nadzieję, że podobał Ci się artykuł z tego tygodnia. Bądź na bieżąco, aby poznać więcej artykułów na temat kryptowalut, blockchain, DeFi, NFT i najnowocześniejszych technologii kształtujących przyszłość finansów.
