در معاملات قراردادی پرپچوال، مارجین کراس و فول مارجین روش‌هایی هستند که کاربر باید هنگام باز کردن یا بستن یک پوزیشن، مارجین را پرداخت کند. در ادامه توضیحاتی برای درک بهتر فول مارجین و مارجین کراس ارائه شده است.

 

فول مارجین 

این روش بدان معناست که کاربر هنگام بستن یا باز کردن یک پوزیشن معاملاتی، باید مارجین را برای تمام پوزیشن‌های خود پرداخت کند. به عبارت دیگر، اگر کاربر چندین پوزیشن معاملاتی مختلف داشته باشد، هنگام بستن یا باز کردن هر یک از آن‌ها، باید مارجین مربوط به همه پوزیشن‌ها را پرداخت نماید. مزیت این روش، امکان استفاده از اهرم کمتر است، زیرا کاربر می‌تواند با مارجین کمتری یک پوزیشن را باز کند.

 

مارجین کراس

در این روش کاربر هنگام بستن یا باز کردن یک پوزیشن معاملاتی، فقط باید مارجین مربوط به همان پوزیشن را پرداخت کند. به عبارت دیگر، اگر کاربر چندین پوزیشن معاملاتی مختلف داشته باشد، هنگام بستن یا باز کردن هر یک از آن‌ها، فقط باید مارجین مربوط به همان پوزیشن را پرداخت نماید. مزیت این روش، امکان استفاده از اهرم بالاتر است، زیرا کاربر می‌تواند با مارجین کمتری یک پوزیشن را باز کند. با این حال، این روش خطراتی نیز به همراه دارد، زیرا اگر ارزش یک پوزیشن کاهش یابد، کاربر ممکن است با خطر نیاز به افزایش مارجین مواجه شود.

 

تفاوت‌های میان مارجین کراس و فول مارجین

 

• مدیریت ریسک:

• فول مارجین: ریسک را به مقدار مارجین تخصیص داده شده به یک پوزیشن معاملاتی خاص محدود می‌کند. اگر پوزیشن لیکوئید شود، فقط مارجین مربوط به آن پوزیشن از دست می‌رود.

• مارجین کراس: ریسک را در کل موجودی مارجین شما پخش می‌کند. اگر یک پوزیشن در معرض خطر لیکوئید شدن باشد، می‌توان از مارجین سایر پوزیشن‌ها یا کل موجودی شما برای جلوگیری از آن استفاده کرد.

• لیکوئید شدن:

• فول مارجین: فقط پوزیشن معاملاتی خاص با مارجین تخصیص داده شده به آن، در صورت تجاوز ضرر از مارجین، لیکوئید می‌شود.

• مارجین کراس: همه پوزیشن‌ها مارجین را به اشتراک می‌گذارند. اگر ضرر شما در بین پوزیشن‌ها قابل توجه باشد، چندین پوزیشن یا کل موجودی شما ممکن است در معرض خطر لیکوئید شدن قرار گیرد.

• انعطاف‌پذیری:

• فول مارجین: انعطاف‌پذیری کمتری دارد، زیرا هر پوزیشن مستقل است و فقط از مارجین تخصیص داده شده به خود استفاده می‌کند.

• مارجین کراس: انعطاف‌پذیری بیشتری دارد، زیرا مارجین بین پوزیشن‌ها به اشتراک گذاشته می‌شود، که می‌تواند به حفظ پوزیشن‌ها در طول نوسانات بازار کمک کند.

• کاربرد:

• فول مارجین: معمولاً توسط معامله‌گرانی استفاده می‌شود که می‌خواهند ریسک معاملات فردی را به شدت محدود کنند.

• مارجین کراس: اغلب توسط معامله‌گران با تجربه‌تر که می‌خواهند استفاده از سرمایه خود را بهینه کنند و پوزیشن‌های باز را برای مدت طولانی‌تری حفظ نمایند، استفاده می‌شود.

 

شباهت‌های میان مارجین کراس و فول مارجین

• اهرم:

• هر دو حالت مارجین کراس و فول مارجین به معامله‌گران اجازه استفاده از اهرم را می‌دهند، به این معنی که آن‌ها می‌توانند پوزیشن‌های بزرگ‌تری نسبت به سرمایه واقعی خود باز کنند.

• الزامات مارجین:

• هر دو سیستم مستلزم آن هستند که معامله‌گر سطح مارجین خاصی را برای باز نگه داشتن پوزیشن‌ها حفظ کند. اگر سطح مارجین خیلی پایین بیاید، لیکوئید شدن می‌تواند رخ دهد.

• پلتفرم‌های معاملاتی:

• اکثر پلتفرم‌های معاملاتی که معاملات با مارجین را ارائه می‌دهند، هر دو گزینه مارجین کراس و فول مارجین را ارائه می‌دهند و به معامله‌گران اجازه می‌دهند بر اساس ترجیح ریسک خود انتخاب کنند.

خلاصه

• فول مارجین: ضرر را به مارجین تخصیص داده شده به یک پوزیشن محدود می‌کند.

• مارجین کراس: از کل موجودی مارجین شما در تمام پوزیشن‌ها برای جلوگیری از لیکوئید شدن استفاده می‌کند.